GENEALOGIE VAN HET GESLACHT VAN OERS Sluiten       
Vorige       
DE VRIES Wilhelmina ( A7.9.7 ) A8.12

HENDRIKUS VAN OERS (70)
o 16.03.1901 Vught
b Schoenfabrikant
+ 20.12.1971 Waalwijk

zv Francis en Maria Jansen
WILHELMINA MARIA DE VRIES (88)
o 19.12.1900 Waalwijk
x 02.10.1926 Waalwijk
+ 11.04.1989 Waalwijk


1. FRANCISCUS WIJNANDUS
      o 17.10.1927 Waalwijk
volgt A9.15
2. WIJNANDUS FRANCISCUS (16)
      o 26.12.1929 Waalwijk
      + 18.05.1946 Waalwijk
3. MARIA HENDRICA
      o 15.08.1932 Waalwijk
      x 12.05.1956 Waalwijk
      +
PETRUS MARTINUS GROOTSWAGERS (67)
o 21.02.1925 Loon op Zand
b Schoenmaker
+ 24.02.1992 Waalwijk
4. HENDRICA MARIA
      o 21.04.1935 Waalwijk
      x 23.05.1957 Waalwijk
      xx 30.08.1971 Waalwijk
      +
THEODORUS DE JONG (40)
o 26.08.1928 Dongen
b Schoenhakkenmaker
+ 06.09.1968 Waalwijk

JOHANNES AMBROSIUS VAN MIERLO
o 11.04.1930 Waalwijk
b Bakker
+
5. CORNELIS HENDRICUS WILHELMUS
      o 18.11.1939 Waalwijk
volgt A9.16
6. HENDRICUS JOSEPHUS (64)
      o 30.03.1942 Waalwijk
      b Schoenfabrikant
      + 11.10.2006 Waalwijk
ADRIANA LENA WILHELMINA BRASPENNING
o 31.08.1940 Waalwijk
x 09.04.1965 Sprang Capelle
+


vergroot
vergroot
vergroot
vergroot

 

Hendrikus van Oers en Wilhelmina.de Vries
bij hun huwelijk op 2 oktober 1926 te Waalwijk.

Hendrikus met zijn vrouw Wilhelmina en kinderen Franciscus, Maria en Wijnandus

 

Maria Hendrica

Petrus Grootswagers

Hendricus Josephus en Adriana Braspenning

 

Theodorus de Jong

Hendrica Maria van Oers

Johannes van Mierlo

 

Hendricus Josephus

Hendricus Josephus en Cornelis Hendricus Wilhelmus.

 

Maria Hendrica en
Petrus Martinus Grootswagers

vlnr Hendricus Josephus, Cornelis Hendricus Wilhelmus en Franciscus Wijnandus tijdens de carnaval

 


DE SCHOENMAKER DIE DROOMDE VAN DE KERMIS
Er wordt wel eens gezegd ' schoenmaker blijf bij je leest'.

Velen in Waalwijk verdienden vroeger hun brood in de schoenindustrie, met lange werkdagen. Een van die schoenmakers was HARRIE ( Hendrikus ) VAN OERS, een echte vakman, uit wiens handen heel wat paren schoenen zijn gekomen.

SCHOENFABRIEK
Hij was eigenlijk geen schoenmaker van huis uit. Harrie had een opleiding voor electricien gevolgd en heeft dit beroep enige jaren uitgeoefend, maar kwam uiteindelijk toch in de schoenindustrie terecht.
Harrie had echter een ondernemersmentaliteit en begon in de Stationsstraat te Waalwijk reeds spoedig met z'n eigen kleine schoenfabriek alwaar hoofdzakelijk damesschoenen werden gemaakt Zijn drie zonen zouden later ook in de zaak participeren, terwijl de beide dochters regelmatig de helpende hand boden - met recht was hier dus sprake van een " familiebedrijf "

KERMISLIEFDE
Harrie had echter naast zijn maatschappelijke bezigheden ook nog een andere interesse.
In zijn kinderjaren zal hij niet anders geweest zijn dan zijn leeftijdgenootjes, die bij het naderen van de jaarlijkse kermis in Waalwijk op de tweede zondag van juli, onrustig op de schoolbanken heen en weer schoven om na het luiden van de schoolbel als een razende naar het kermisterrein renden om te kijken of er al kermiswagens waren aangekomen.
Toch ging in de loop der tijden de belangstelling voor al die kermisspullen bij Harrie verder dan alleen maar kijken, hij wilde ook altijd weten hoe al die Draaimolens en andere attributen in beweging werden gebracht en wat er schuil ging achter die facade van spiegels en bonte beschilderingen.
De techniek boeide hem enorm en als hij alles had bestudeerd op de kermis ging hij snel naar huis om aan zijn eigen " miniatuur kermisje " te bouwen. Elk jaar zag hij nieuwe attracties en natuurlijk moest alles nagebouwd worden van Draaimolens tot aan ' Achtbanen ' .
De kermis bleef voor hem een passie, want ook na zijn huwelijk bleef hij dromen van de kermis, ondanks dat er weinig vrijetijd over was om te knutselen. Als eigenaar - fabrikant in zijn schoenabriek met werktijden, niet zelden van zes uur 's morgens tot tien uur 's avonds, bleef hij toch verder werken aan zijn hobby. Naast het kermisgebeuren maakte hij poppenhuizen, trapauto's, bokkenwagens, terwijl hij tegen St.Nicolaas drukdoende was om allerlei ingewikkelde surprises te maken voor zijn gezin.
Helaas diende de meeste miniaturen als speelgoed voor de kinderen, die dikwijls vergaten, nadat zij er buiten mee hadden gespeeld en het begon te regenen, om de spulletjes naar binnen te halen, zodat na verloop van tijd alle bouwseltjes in de vuilnuisbak zijn verdwenen.

MINIATUUR KERMIS
In de jaren veertig besloot Harrie helemaal opnieuw te beginnen met de bouw van een echte miniatuurkermis met Draaimolens, Luchtschommels, Gebakkramen, Dierentheater, Kop van Jut, IJscowagen, Bootjesmolen en zo'n kleine dertig vracht - , woon - en orgelwagens.
In het begin kon Harrie alleen aan de keukentafel werken waar zijn vrouw echter niet zo gelukkig mee was vanwege de rommel. Later verhuisde hij naar de zolder alwaar het kermisattractiepark een steeds grotere omvang begon te krijgen.
Oudste zoon Franciscus werd evenals zijn vader besmet met deze kermisliefde en werd een trouwe assistent voor het schilderwerk, terwijl voor de kralendoeken van de draaimolens de beide dochters Maria en Hendrica werden ingeschakeld.
In totaal heeft Harrie van Oers zo'n vijftien jaar aan zijn miniatuurkermis gewerkt. In die periode heeft hij de Draaimolens, Zweefmolen, Rupsbaan en Stoomcaroussel nog eens helemaal herbouwd omdat hij niet echt tevreden was. Aan materiaal was geen gebrek. Zelfs in de eerste jaren na de oorlog was er genoeg voorhanden om zijn droom te verwezenlijken. Alles was bruikbaar, een buis van een oude fietspomp, een achterlichtje van een fiets, onderdelen van een in de oorlog bij Waalwijk neergestort vliegtuig, lege hulzen, garenklosjes, ijzerdraad, spiegeltjes enz. De meeste gebruikte materialen waren echter triplex, hard karton en stopverf. Voor de aandrijving gebruikte hij hoofdzakelijk naaimachinemotortjes omdat de draaisnelheid hierbij met regelbare weerstand goed kon worden geregeld. Harrie had tenslotte in zijn jeugd een electrotechnische opleiding genoten !.
De verlichting bestond zes en acht volts fietslampjes die brandden op transformatoren. Hierdoor was Harrie een goede klant bij de fietsenwinkel, waarvan de eigenaar wist dat hij zijn voorraad lampjes op peil moest houden.

OP REIS
In 1950, toen het slecht ging in de schoenindustrie, besloot Harrie om met zijn miniatuur kermis op reis te gaan.. Hij huurde dan een cafezaal en bouwde daar zijn attractie op. Tegen betaling van dertig cent voor de volwassenen en vijftien cent voor de kinderen kon men de volledig werkende kermis bewonderen. Over de opbrengst moest echter vermakelijkheidsbelasting worden betaald, alhoewel sommige instanties de kermis als een cultureel fenomeen beschouwden en van de belastingheffing afzagen. Veel plaatsen bezocht hij op dezelfde tijd dat er een " grote kermis " werd gehouden omdat er dan ' veel volk ' aanwezig was. Harrie exposeerde zijn kermis ook op de speelgoedafdelingen in de filialen van Vroom en Dreesman. Kortom het was een bewogen jaar met een gecompliceerd reisschema. Toen echter de schoenindustrie wederom opleefde werd het voor Harrie steeds moeilijker om met zijn levenswerk op pad te gaan.

TELEVISIE
In 1956 werd Harrie uitgenodigd voor het N.C.R.V. televisieprogramma " Dit is nu mijn hobby ", dat gepresenteerd werd door Henk van Stipriaan. Tevens was als deskundige de bekende kermisexploitant Nico Hommerson aanwezig die niet uitgesproken raakte over zijn bewondering voor dit kermis fenomeen. Hij merkte hierbij op dat de stoomcarroussel helaas uit het kermisbeeld was verdwenen.

DE KONINGIN
Als ondernemend man kwam Harrie ook op de gedachte dat de kinderen van de koningin wellicht nooit op een kermis waren geweest en aan dit ' volksvermaak ' hadden deelgenomen. Om toch iets van dit kermisgebeuren te beleven zou het misschien interessant zijn voor de prinsessen Beatrix, Irene, Margriet en Marijke om dit gebeuren in miniatuurvorm te aanschouwen.
Dus schreef Harrie een brief aan het Secretariaat van H.M. de Koningin met het verzoek zijn kermis aan haar kinderen te laten zien. Het antwoord, alhoewel te verwachten, moet voor Harrie zeer teleurstellend zijn geweest, maar hij had waarschijnlijk het prettige gevoel dat hij ' in de gedachten zou blijven van Hare Majesteit '.

ZOON FRANCISCUS ZET DE HOBBY VAN ZIJN VADER VOORT ( A9.15 )

Harrie [ Henricus ] in het NCRV programma met Henk van Stipriaan

 

top      

www.geslacht-vanoers.nl