GENEALOGIE VAN HET GESLACHT VAN OERS Sluiten       
Vorige       
GOEDHART Johanna ( A7.12.6 ) A8.22

MARINUS LAMBERTUS MICHAEL VAN OERS (46)
o 03.03.1900 Drunen
b Metselaar
+ 22.11.1946 's Hertogenbosch

zv Josephus en Hendrika van Giersbergen
JOHANNA WILHELMINA GOEDHART (75)
o11.08.1901 Hedikhuizen
x 17.05.1926 Hedikhuizen
+ 30.07.1977 Drunen


1. JOSEPHUS JOHANNES
      o 10.01.1927 Drunen
volgt A9.33
2. JOHANNES HENDRICUS
      o 11.12.1928 Drunen
      b Laborant
      +
JOHANNA EVERDINA WILHELMINA DUYVEKAM (76)
o 24.08.1930 Waalwijk
x 22.09.1955 Waalwijk
+02.01.2007 Drunen
3.HENDRIKA ADRIANA (13)
      o 04.01.1931 Drunen
      + 07.07.1944 Drunen
4. ADRIANUS ANTONIUS STEPHANUS
      o 26.12.1935 Drunen
volgt A9.34
5. ANTONIUS WILHELMUS
      o 13.11.1940 Drunen
volgt A9.35


Marinus van Oers

Marinus met zijn vrouw Johanna Goedhart
en de kinderen Josephus en Joanness

 

Marinus in dienst 1918 1920

Marinus met de maten in het midden ( met kruisje )

 

Marinus en Johanna Goedhart

 

 


In memoriam Jeanne van Oers - Duyvekam

Dames en heren,

Mijn vrouw en ik kennen Jo en Jeanne sinds het begin van mijn werkzaamheden voor de betonwarenindustrie Maas en Waal in Malden. Velen van U hier aanwezig kennen Jo en Jeanne al veel langer en zijn als familie, vriend of collega deel geweest van hun leven. In dit gezelschap zie het dan ook als een voorrecht dat Jo mij gevraagd heeft het woord tot U te richten en U te bedanken voor Uw aanwezigheid bij dit afscheid van Jeanne.
Jo en Jeanne zijn echte " Vissers " mensen. Naast de voordeur van het appartement aan de Schoolstraat in Drunen hangt een foto van de stoomwals van Vissers Wegenbouw en eenmaal in de huiskamer de oorkonde van vele jaren trouwe dienst, gelardeerd met foto's aan de wand.
In september 1955 trokken zij als pas getrouwd paar naar Malden. Jo was daar al enkele maanden " in de kost " nadat hij in mei 1955 door de heer Jo Vissers persoonlijk naar Malden was gestuurd om het onderhout aan de pas overgenomen betonfabriek voor zijn rekening te nemen.
Hij was toen al sinds 1952 in dienst bij Vissers.
De eerste woning was een houten keet op het fabrieksterrein. Toen in 1973 een nieuw kantoor werd gebouwd, verhuisden zij naar het oude kantoor. Zij waren de " waakhonden " van het bedrijf. Chauffeutijd kwamen laden of lossen moesten zich aan de voorschriften houden. Jo was een duizendpoot, deed alle voorkomende werkzaamheden.
Jeanne werd ook ingezet op een manier zoals dat in de wegenbouw gebruikelijk was, het onderhouden van de bedrijfsgebouwen. In 1964 kwam Jeanne eveneens indienst bij Maas en Waal. Niet altijd even dankbaar werk. ( vuil manskerels ) was een vaak gehoorde kreet.
Jeanne was een bijzonder actieve en warme vrouw. Samen met Jo werd veel ondernomen. Zo waren ze e.h.b.o. - ers binnen en buiten het bedrijf bij activiteiten in Malden en de regio. Samen gingen graag op bedevaart en op vacantie in Oostenrijk. Jeanne nam dan haar schoonmaakspullen mee en gaf de hotelkamer een schoonmaak beurt.
Op personeelsfeesten was Jeanne de hele avond op de dansvloer en moest medere malen de " vogeltjesdans " worden gedraaid. Omdat zij zelf geen kinderen had ging veel liefde uit naar de kinderen van broers en zussen.
Het deed hen goed de jonge mensen te zien opgroeien. Vaak werd dan ook de auto uit de garage gehaald en de tocht naar Drunen en Waalwijk ondernomen. Die auto was 's Jeannes kind. Op de vloer van de garage laf vloerbedekking en iedere week een grote wasbeurd voor de auto. Inclusief de deuropeningen, moterkap en kofferdeksel naden.
Jeanne leefde te vreden in Malden. Zij konden in de bedrijfswoning blijven wonen zolang zij dat wilden. In 2002 werd bij Jeanne de ziekte van Altzheimer vast gesteld. Bij het verder ontwikkelen van de ziekte werd meer en meer van Jo gevraagd. Er moest hulp van buitenaf worden ingeroepen. Thuiszorg Zuid Gelderland gaf geweldige ondersteuning.
Er moest meer gebeuren. Per afgelopen 20 november kregen zij een plaats in een seniorenwoning van het verzorgings-huis Jacobus hof in Drunen. Jeanne heeft hier niet van kunnen genieten. Zij had pijn door botontkalking, versleten heup en knie. Kon moeilijk slikken en daardoor nauwelijks eten en drinken. Zij herkende niemand meer.
Op 2 januari overleed op de afdeling " meerzorg " van het Jacobushof, in het bijzijn van Jo.
Een geweldige en dappere vrouw !


Johannes en Johanna van Oers Duyvekam

top      

www.geslacht-vanoers.nl