Het begon in de zestigerjaren dat Jeanne van Oers werd geattendeerd in een tijdschrift over de interessante studie van het nagaan van haar voorouders. Na de aanvankelijke successen bleek aldra dat er sprake was van meerdere van Oersen die in het geheel niet tot haar familie behoorden en terugverwezen naar jonge mannen die vanuit het patroniem onafhankelijk van elkaar de naam Van Oers hadden aangenomen.
Zij hadden echter wel gemeen dat zij ook uit Oerle afkomstig waren. Daar de echte familie ondanks dat toch een enorme omvang aannam, werd het noodzakelijk dat er assistentie zou komen. Haar echtgenoot was inmiddels ook geinteresseerd geraakt zodat hij, nadat de maatschappelijke situatie dit toe liet, hij met plezier deze taak op zich nam. Het resultaat van meerdere decennia werd uiteindelijk de geschiedenis van deze familie Van Oers. . . . .

Indien iemand een privacy-probleem heeft met de vermelding van zijn/haar gegevens of afbeelding kunnen de gegevens op verzoek aangepast of verwijderd worden.

Mochten de van Oersen nog aanvullingen en / of wijzigingen hebben, dan gaarne contact opnemen met ons.

INHOUD

    OERLE - VAN OERS
        DE NAAM EN HERKOMST
        FAMILIEWAPEN

    GENEALOGISCH OVERZICHT VAN OERS     Uitleg
        GENERATIE OVERZICHT
        INDEX AANGETROUWDE MANNEN / VROUWEN
        BIJLAGEN

 

Mede als gevolg van het feodale systeem en een versnipperd landschap, met vele kleine keuterboertjes op slechte landbouwgrond, leverde een bevolkingsstructuur op waarbij " Schraalhans keukenmeester was ".

Een groot gezin tengevolge van de sociale en katholieke omstandigheden, een slechte behuizing en de hygienische omstandigheden, een klein stukje grond, een koetje en wat geiten, waren in die tijd de normale levensnormen. De boerin probeerde in dit proces haar steentje bij te dragen, maar was gedurende een periode van 10 jaar na haar huwelijk bezig de ene armoedzaaier na de andere op de wereld te zetten. Was zij klaar met het " biggen " van haar laatste kind, dan stond de pastoor weer naast de echtelijke bedstede om doem en verdommenis te prediken als zij niet doorgingen met het fokken van nieuwe parochiaantjes. Gelukkig voor het gezin ging de helft van de borelingskens zeer vroegtijdig dood, zodat er net genoeg aardappelen overbleven om de rest in leven te houden.

 

Vincent van Gogh schilderde in 1885 zijn vermaarde 'Aardappelen eters'     De hedendaagse benadering